මම දැන් ඉස්සර වගේ හැමදාම රචනා නොලියන නිසා මට අකුරු අමතක වේවියි මාමාට දරුණු බයක් ඇතිවී තිබේ. මාමා බය නොකරන ලෙස අම්මාද මට කීපවතාවක්ම කීවාය. මාමා බයවූ විට මාමාට අපස්මාරය හැදෙනවා යැයි ලොකුඅම්මාද මට දැන්වූවාය. ඒ අනුව අපේ මාමා පව්ය. මම අපේ මාමා ගැන රචනාවක් මේ දැන්ම ලියමි. කරුණු අමතක වීමට පෙර ඉක්මණින්ම ලියා ඉවර
යුක්රේන වැසියෙකු ලියන විදිහට ලිපියක් ලියා රුසියානු ජනාධිපතිතුමා බයට පත්කර වහාම යුද්ධය නවත්තන්න යැයි මහතුන් මට කීවේය. එහෙයින් මම ඒ ලිපිය ලියමි. (මේ ලිපියේ වරදක්, අවුලක් තිබේ නම් ඊට මාව අල්ලා නොගන්නා ලෙසද ඊට සම්පූර්ණයෙන්ම වගකිව යුත්තේ මහතුන් බවද සඳහන් කරමි. සියලු හිමිකම් ඇවිරිණි) “මම යුක්රේන වැසියෙක්මි.පුටින් ජනාධිපති වෙත හිටන් ලියමි.වහාම යුද්ධය නතර කරනු!මම සැර
යුක්රේන වැසියාගේ ලියුම Read More »
“නිල් මහනෙල් බරයි කියා ගෙලේ නොබැන්ද ඇල් සුළඟත් රළුයි කියා සිහිල නොවින්ද කෝල කොමල නංගියෙ නුඹ අතට ගත්ත මහ බර කන්ද අදහන්නට පුළුවන්ද? දුඹුළු බැඳී ඉර හඳ දෙක අකුරු බැරිව රන් තරු කැට මුළුතැන්ගෙයි ඇවිළුණු දුම් නොනඟින ගින්දර මෙහෙවු නුඹට වඩා කුමන කවියද සුන්දර? තබා දෙතොළ ඉඳිකටු තුඬ මිහිරි සිනා විකසිත කළ නූල් පටින් නුඹ
රත්න ශ්‍රී විජේසිංහයන්ගේ ගේය කාව්‍යයක් හා පද්‍ය කාව්‍යයක් හෙවත් නිවුන්නු දෙදෙනෙක්! Read More »
